Góry moje

Góry moje

Ref.
Góry moje, góry strzeliste.
Poszarpane tatrzańskie turnie.
Tak dalekie, a jakże bliskie.
Oświetlone słońcem latarnie.

Tam na górach czekają wiatry.
Tam na szczytach chmury się strzępią.
Wkładam linę w worek podarty
i nadzieję na drogę piękną.

Ref.
Góry moje, góry strzeliste.
Poszarpane tatrzańskie turnie.
Tak dalekie, a jakże bliskie.
Oświetlone słońcem latarnie.

Ściany w górę stromo się prężą.
I dostępu bronią zażarcie.
A ja chwytam się skały ręką
i do góry dążę uparcie.

Ref.
Góry moje, góry strzeliste.
Poszarpane tatrzańskie turnie.
Tak dalekie, a jakże bliskie.
Oświetlone słońcem latarnie.

Śmierci w oczy zaglądam hardo.
Pełną piersią oddycham na szczycie.
I już wiem, że do góry iść warto.
Tatry moje, góry moje? To życie!

Ref.
Góry moje, góry strzeliste.
Poszarpane tatrzańskie turnie.
Tak dalekie, a jakże bliskie.
Oświetlone słońcem latarnie.

Bydgoszcz, 26 sierpnia 2017 r.,

Pióro

 

Milton Ha